I got your back, sis

Vandaag maakt het diagloog dat jullie inmiddels van ons gewend zijn, plaats voor een open brief naar mijn zus. De inhoud is echter niet alleen voor haar bedoelt. Het is een open brief naar al mijn ‘sisters out there’ die door dingen heen gaan. Elke keer wanneer je bent gevallen en de kracht hebt gevonden om op te staan it seems as if life knocks you down again. Ik heb een belangrijke boodschap from my heart to yours: je bent niet alleen.

Dear sister,

Ik weet het. Het is niet altijd even makkelijk. De last die je soms op je schouders draagt voelt van tijd tot tijd te zwaar om te kunnen dragen. Het vooruitzicht ziet er niet altijd rooskleurig uit en je vraagt je af hoe je verder moet.

Achter die mooie brede glimlach gaat een hoop schuil. In ons gesprek van vorige week probeerde we al open te zijn over the struggles waar we ons vaak doorheen lachen, want de tranen prikken vaak genoeg achter onze ogen.

Ik wil benadrukken dat je echt niet alleen bent, ook op de momenten dat het wel zo voelt. Ook op de momenten waarop het lijkt alsof niemand je snapt. Je bent nooit alleen. Nooit!

Wees niet te streng voor jezelf!

Neem het stap, voor stap. Dag voor dag en geef jezelf de ruimte die je nodig hebt. Soms moet je dingen op je laten afkomen en daarbij voelen wat je voelt. Wanneer je het gevoel hebt dat de wereld onder je voeten verdwijnt, mag je bang en verdrietig zijn. Je mag ook boos zijn wanneer je een gevoel van onrecht ervaart. Soms denk je misschien “waarom ik”, omdat het voelt alsof het niet eerlijk is wat je ‘overkomt’. Ik kan een boekje voor je openen met clichéquotes die allemaal een kern van waarheid bevatten. Er zal niets op je pad komen dat jij niet kan dragen. Laten we leven met de woorden van wijsheid en onszelf er aan blijven herinneren dat er licht is aan het einde van de tunnel.

Ga je emoties niet uit de weg, maar omarm ze juist. Je hebt ze nodig om dit proces te doorstaan. Daarna kun je ze weer loslaten. Het is OKAY! Je mag je kwetsbaar op stellen. Je kwetsbaar opstellen naar anderen voelt misschien niet natuurlijk aan, maar het is zo belangrijk om kwetsbaarheid tot een tweede natuur te maken!

Je bent sterk

Laten we ‘sterk zijn’ samen her-definiëren…want de misvattingen erover zorgen ervoor dat we onnodig alleen door diepe dalen gaan. Sterk zijn wil niet zeggen dat je niet mag laten zien wat echt je voelt. Sterk zijn wil niet zeggen dat je er wel alleen uit komt. Sterk zijn komt niet alleen neer op er altijd zijn voor anderen (en daarbij jezelf wegcijferen.) Écht sterk zijn, échte kracht…..dat zit in kwetsbaarheid en het naakte gevoel dat het met zich mee brengt. Ik weet dat, dat eng is. Sterker nog, voor mij is dit ook nog altijd een uitdaging. Gelukkig is het een thema dat we samen kunnen aanpakken. Samen, omdat het alleen allemaal veel zwaarder is dan nodig!

Ik heb je rug

Lieve zus, ik zie je groei en ik ben trots op je! Ik zie je tegen de natuur in bewegen en je doet het hartstikke goed. You got this! Trouble never last always and there is sunshine after te rain! We hoeven niet altijd wat te zeggen, als je maar weet dat ik je rug heb. Back to back om elkaar te ondersteunen op de momenten dat we elkaar nodig hebben. Je zusters zijn altijd daar om te helpen, je een hart onder de riem te steken, of alleen te luisteren. I got your back, sis!

From Serenitheory with love

And sometimes we just cry through the bullshit

Het blijft ons verwonderen. De gelijkenissen in ons doen en laten. Het maken van dezelfde keuzes en het schuilen achter dezelfde excuses. Samen vallen, samen opstaan, samen groeien. Gewoon omdat het niet alleen hoeft.

In mijn grot is het veilig

Sérènity: De meeste mensen hebben het niet eens door when I am having a hard time. Ik kan oprecht zeggen dat´smiling through the bullshit´ dé manier is om mijn weg door alle hardships heen te banen. Het is mijn mechanisme en het werkt vaak, totdat het niet meer werkt, maar dat vind ik prima, want ook daar heb ik wel een oplossing voor waar ik in mijn eentje uitkom.

Gaia: ‘Maar, kun je voortaan gewoon melden dat het niet goed met je gaat? Een zin die ik zó vaak hoor. Ik heb een soort habit gemaakt van ‘er zijn voor anderen’. Het is mijn tweede natuur en het lukt me zo goed om anderen te steunen. Er is echter één ding waarin ik nog beter in ben: verdwijnen in een grot, wanneer het slecht met me gaat. Vroeger kon ik nog alsof doen…. But nowadays my disappearing act is on fleek. Puur omdat verdwijnen veel makkelijker is dan praten…en dan nog eens hulp accepteren of nog erger…….. vragen! (Yes, ik heb op dit moment een ‘tiny mental breakdown‘ of beter gezegd: a full blown panic attack)

Sérènity: Ik kan het zelf’ is de overheersende gedachte. Op innerlijk niveau speelt er zich van alles af, maar geen haar op me hoofd die eraan denkt anderen te ‘belasten’ met de conflicten die zich beneath the surface afspelen. Ik ben net als Gaia gewend de rol aan te nemen van de persoon die luistert in plaats van de persoon die praat… en hoewel ik de oren van vele hoofden af klets zeg ik nog altijd vrij weinig – op inhoudelijke vlak! Je hebt praters en je hebt praters, maar ik ben die prater die praat zonder door te laten schemeren dat er achter alle woorden en die glimlach veel meer schuil gaat.

I can do bad all by myself

Gaia: Ik snap he-le-maal wat mij zus hier zegt. Ondertussen ben ik ook nog eens beter dan Disney geworden in het geven van sublimenal antwoorden. Zonder dat ik inhoudelijk in ga op wat mij dwars zit zeg ik eigenlijk genoeg om iemand tevreden te stelllen…. Ik denk dat dit grotendeels geworteld ligt in mijn karakter, maar ook omdat ik net als vele anderen hier en daar in de steek gelaten ben.. .. Daardoor lijkt het gewoon makkelijker om dingen zelf te doen.. I mean I know I can do it by myself ( not🤣)


Sérènity: Precies. I can do bad all by myself right? Ondertussen lopen we langzaam, maar zeker tegen het einde van het jaar 2018 aan en I kinda smiled the whole year….maar de nodige tranen zijn gelaten. Yup. I cried through the bullshit too. There I said it. Op z´n zachts gezegd voelt 2018 aan als één van de zwaarste jaren. Yes, I made the most out of it en ik ben zoveel mogelijk bezig met genieten van momenten, maar dat is niet altijd even makkelijk.

Niet alle sprookjes hebben een ‘happy ending’

Gaia: Aangezien we blunt zijn: mijn 2018 was a trip to hell and back. Vorig jaar was mijn zomer ongelooflijk blissful! Mijn bedrijf groeide, ik maakte stappen, I was going up………en toen raakte ik mezelf even helemaal goed kwijt. Ik dacht dat ik eindelijk mijn King was tegen gekomen, maar op steeds meer vlakken ging het botsen en voordat ik het doorhad zat ik weer helemaal in mijn grot.

Like I was dying to just speak up…. om even gewoon eerlijk te zijn over het feit dat it was all a lie. It was no fairytail at all. Ik wist niet hoe sooo I went MIA!

Sérènity: Het toelaten van anderen in mijn ‘inner space’ is nog altijd een dingetje. Wat dat betreft houdt my sister of the soul mij een heldere spiegel voor, omdat wij zo vreselijk op elkaar lijken. Het viel me al vrij snel op dat zij zich terugtrok op momenten dat ze ergens doorheen ging. Ik vond het lastig om daar mee om te gaan en wilde juist op die momenten het luisterende oor zijn die ik gewend was te zijn. Ik wist toen nog niet dat de reden waarom ik er zoveel moeite mee had meer met mezelf te maken had dan met haar. Later realiseerde ik mij, dat het mij een ongemakkelijk gevoel gaf, omdat haar mechanisme, mijn mechanisme was. Ook mijn ‘sprookje’ kwam tot een bitter einde en ook ik koos ervoor mij terug te trekken in een soortgelijke grot.

Samen zijn we sterker dan alleen

Gaia: Tijdens mijn verblijf in die grot confronteerde Sérèn mij tijdens een telefoongesprek. Wij ‘Aries Queens’ kunnen soms echt super hard zijn and she wasn’t having it. She was like: ‘Sis het gaat niet goed met je. I know, and I’m gonna stalk you, until you tell me!

In the meantime opende één van mijn andere zusters die ik ‘zij-die-altijd-antwoord-met-een-vraag-zus’ noem door mij aan te spreken op mijn schuil gedrag. Ze zei: ‘Sta je er wel bij stil dat je andere ontneemt dat te zijn wat jij voor hun bent’. I realized that I was being selfish and carefully opened up.

Sérèn veranderende vervolgens mijn perspectief met de volgende woorden: Nee! Ik pik dit niet! Jij verdient dit niet! Weet je wel wie je bent? She gave me the whole “you is kind” speech waardoor ik uiteindelijk de kracht kon vinden om de situatie achter mij te laten.


Sérènity: Kwetsbaarheid in general is in de maatschappij waarin we leven sowieso niet echt iets waar men om staat te springen, maar als je dan ook nog eens een vrouw bent die eind maart geboren is, boks je er misschien net iets meer tegen op. Ik doe graag dingen alleen en los het vaak allemaal zelf wel op, maar ik heb geleerd dat je soms anderen nodig hebt. Ik denk dat ik in dit geval voor ons beiden spreek.
Dit op deze manier van me afschrijven wekte in de eerste instantie weerstand op, want toegeven dat ik mij realiseer dat ik soms mensen nodig heb is al een hele stap. Jullie meenemen in deze ‘innerlijke reis’ voelt soms ook even oncomfortabel, maar tegelijkertijd is het therapie. Daarnaast loopt onze journey gelijk met het verhaal – het enigma – de essentie – waar wij naartoe aan het werken zijn.
Wat wij ons nu realiseren is dat er dingen zijn die we niet van de grond kunnen krijgen, als we niet voorzichtig van binnenuit werken aan het toelaten van anderen. Om te beginnen: elkaar! Samen een eindproduct neerzetten waar we onze ziel en zaligheid in leggen, gaat niet zomaar. We werken ernaar toe. Laag, voor laag, voor laag, voor laag….!

Gaia: En dit is voor mij weer een bevestiging dat alles in perfect timing gaat. De reis die we in 2016 zijn begonnen daagt mij op 101 manieren uit to get out of my cave. Ik bedoel hier heb ik een zus (en meerdere) die door mijn “I’m fine” heen prikken. Ik word niet alleen uitgedaagd te schrijven over de lessen, maar ik heb nog eens de privilege om mijn les te evalueren en nog eens goed voorgeschoteld te krijgen door de weerspiegeling van mijn zusje. It gives me that extra spark of hope because finaly I don’t feel like I have to do it alone.

Yes we komen er wel, even if we have to cry through the bullshit together!

Phoenix: there is beauty in the struggle

Wanneer wij samenkomen, lijkt de tijd nog sneller te gaan dan normaal! Tijdens het brainstormen raken we in gesprek over het leven, wat ons telkens terugbrengt naar die “undeniable connection” die ons uiteindelijk weer leidt naar nieuwe ideeën die we het liefst ter plekke uitvoeren, maar voordat we begonnen zijn zitten we weer midden in de brainstormsessie waar in de eerste instantie voor kwamen ❤

Het is bijzonder

Sérènity: “We zijn 2 jaar verder en nog geen stap verder”. Die stem, die verdomde stem die haar uiterste best doet zich verstaanbaar te maken. Ze doet zo haar best dat het bijna oorverdovend is. Ze komt boven alles uit en ik ben ondertussen mijn best aan het doen om haar te negeren.

Gaia: Het is soms zó apart dat je zoveel energie en enthousiasme bezit om een project te kantelen…… en eindstand ben jij de gene die wordt gekanteld! Diep van binnen weet ik dat dit project niet zomaar iets is…maar waarom komt het maar niet van de grond?

Sérènity: ‘Geen stap verder’ denk ik verontwaardigd. Aan de buitenkant is het niet zichtbaar hoeveel stappen we nu eigenlijk verder we zijn. De stappen die we hebben genomen, die zitten op een innerlijk niveau. Het conflict tussen die stem en mij, die zit van binnen.

Het gesprek speelt zich af op innerlijk niveau

Gaia: Het zit van binnen. Er zijn 2 zinnen die wij beide geregeld herhalen: “trust the proces” & “everything is in divine purpose“. Het is waar, maar soms heb ik het gevoel dat we dit zeggen om een pleister te plakken op de wond die het “niet slagen” bij ons achterliet….
Sérènity: Ja want het uitstellen van ons eindproduct wekt een gevoel van falen op. In 2016 (!) ontmoetten wij elkaar voor het eerst in levende lijve maar zoals we in de initiatie al uitlegde was deze “fysieke ontmoeting” niet onze eerste.

Gaia: Omg time flies.…. maar wat mijn zusje zojuist zegt klopt: het was zéker niet onze eerste ontmoeting! Elke ontmoeting voelt als een ontmoeting met mezelf en elke keer dat we elkaar spreken krijg ik weer de bevestiging dat wij geen ondertiteling nodig hebben om elkaar tussen de regels door te begrijpen. We just get eachother. Dat maakt de struggle misschien ook zo mooi.. we blijven dezelfde lessen krijgen.

Er zit een blessing in alle lessen

Sérènity: En sommige lessen blijven zich herhalen, tót we de ‘boodschap’ begrijpen. Inmiddels zijn we dus 2 jaar verder en hebben we nog niet gerealiseerd wat we dachten dat met veel spoed van de grond moest. Het leven leerde ons dat je plannen kunt maken zoveel als je wilt, maar dat er overal een timing voor is. De timing gaat niet altijd hand in hand met de timing die je zelf voor ogen had.

Gaia: En ik denk dat dit misschien wel onze grootste les is geweest. We zijn beiden rammentjes (geboren in maart) en kunnen érg impulsief en doelgericht te werk gaan (vertaling: roekeloos, maar we willen niks horen want we hebben sws gelijk). Ik zie dat we elkaar daarin behoorlijk versterken.

Trust the timing of your life!

Sérènity: Of de timing dan nu is? De tijd zal het leren. We geven vol gas en kijken waar de rit ons brengt….
Gaia: Ik denk dat ik het enigma ondertussen heb ontrafeld (I know you don’t like that word sis, but I just had to).
Alles was in ‘perfect divine timing‘, maar dit keer voelt het alsof er een pleister van een wond wordt afgetrokken. Let me explain……Toen we deze reis begonnen hadden we enkele doelen, waarvan één draaide om de dynamiek en het omschrijven van een weg bewandeld door twee individuen die elkaar omarmden als zusjes. Twee zielenzusjes midden in een process van zelfontdekking, (her)opbouwen, maar ook simpelweg genieten van het leven…..

Sérènity: ….En de zoektocht om de harmonie te bewaren. We hebben intussen ontzettend veel geleerd en de levenservaring die we erbij hebben gekregen nemen we met ons mee op reis. Het was niet altijd leuk, maar het was wel nodig om ons klaar te stomen voor wat er nog komen.

Gaia: Exactly what I’m saying sis…. we waren precies aan het doen wat we moesten doen… the only thing left is to tell ‘them’ about it

Like a phoenix: falling apart has proven itself to be cause for arranging something new.

Enigma

Gaia: Ik weet niet wat ‘de andere helft’ van deze zusterschap vindt,  maar ik wil eigenlijk wel een enigma aan jullie omschrijven…. hét enigma van wat nou eigenlijk het doel is van ‘zielenzusjes’……Wat denk jij zus…. wat denken jullie? Are you in ?

Sérènity: Even een sidenote. Toen Gaia het voor het eerst had over een enigma, had ik werkelijk waar geen flauw idee waar ze het over had. Nou is mijn woordenschat redelijk groot vind ik zelf….maar van dit raadsel had ik nooit eerder gehoord. Raadsel……

Maar weet je, ik ben er klaar voor. Klaar om alle sisters out there mee te nemen op deze reis die de bestemming van ons – zielenzusjes – steeds duidelijker zal maken.

Gaia: Picture this.…Stel dat ik mijn leven vergelijk met een boek – In mijn geval een romantische thriller met af en toe trekken van een horror die achteraf gezien toch meer komisch is -en als ik dan terug kijk zijn er veel momenten geweest waar het leek alsof ik met beide benen in een waar enigma terecht was gekomen. Op het moment dat ik door de pagina’s van mijn boek bladerde, bekeek ik alles vanuit de emotie die ik op dát moment voelde. Was ik op dat moment verward of verdrietig dan zag ik op dat moment dat ik mijn wereld ging bekijken vanuit dat perspectief. Niks zat mee en het leek erop dat alles bergafwaarts ging. Ik zag letterlijk tussen de bladeren het boek niet meer. (See what i did there? 😂). Het is pas toen ik uit die emotie kwam en op een hogere frequentie ging vibreren, dat ik de grote lijnen van het verhaal – en dus de les uit het verhaal – kon lezen.

Sérènity: Er is altijd een moraal, maar of je openstaat om het te zien is natuurlijk weer de andere kant van het verhaal. Zo werp ik ook een blik op mijn levensboek en kom ik tot de conclusie dat er in grote lijnen altijd wel een vraagstuk in verwerkt zit. Hoe zal mijn ‘boek des levens’ heten en onder welk genre kan ik het categoriseren? Een drama? Een romantische komedie? Een suspence thriller….of een beetje van alle drie! De ‘waarom’ achter alles maakt dat ik soms onrustig door de bladzijdes heen blader om te zien hoe het verhaal afloopt, maar de volgende pagina is nog onbeschreven. Je leest makkelijk over de antwoorden heen, want als je niet oplet kan het aan je aandacht ontsnappen.

bookoflife

Gaia: Zoals tante wiki al zei “je moet dingen met een goede doses gezond verstand kunnen bekijken om het enigma op te kunnen lossen”. Dat is ook de rede waarom ik nu lachend terug kan lezen in een angstaanjagend horror boek. Achteraf gezien heb ik het enigma op kunnen oplossen en zo heb ik waardevolle lessen kunnen leren. Met de informatie die ik nu heb en vanuit de emotie die ik nu voel kan ik terugblikken op het verhaal en tot de conclusie komen dat het leven mij dagelijks zoveel hints geeft, maar dat ik het door mijn ‘state of mind‘  gewoonweg niet doorhad.

Sérènity: En weetje, een verhaal wordt op de juiste volgorde geschreven. Niets gebeurt te vroeg of te laat, maar op het juiste moment…zoals het moet zijn. Soms gaat het niet zoals je wilt, maar ook die verhaallijn heeft een verborgen les die zich wellicht in een later stadium aan je zal openbaren. Pay attention…..en luister, want wanneer je openstaat voor wat er gezegd wordt dan zal je altijd de juiste richting op gaan. Voor als zowel mij als Gaia geldt dat er in ieder geval één herkenbare les uit onze levensboeken te halen valt: ‘how rocky the ships might get, it’s not going to sink….so just let it flow’. 

All you need to do is read between the lines……….

Wij hopen dat jij het enigma uit het verhaal kunt vinden, maar zo niet, dan hopen we dat het op z’n minst ‘a good read‘ was.

Yours truly Gaia Skye & Sérènity

Initiatie

img_6060Hoi. Ik ben Gaia Skye en volgens mijn geboorteakte ben ik 32 jaar jong. Dit is natuurlijk een foutje want ik ben gewoon 22. Volgens mijn geboorteakte heb ik ook een andere naam (ook een foutje 🙂 ).

‘Gaia’ betekent aarde en staat voor het feit dat ik erg ‘down to earth’ en praktische ben ingesteld. ‘Skye’ staat voor het feit dat ik vol contradicties (in mijn ogen balans) zit. Het geeft ook aan dat ik toch wel mijn hoofd in de wolken heb zitten en ik erg spiritueel ben aangelegd. Ik ben mama van 3 magische kids en in het dagelijks leven ben ik mixed media artist (oom Google wil je vast een uitgebreide beschrijving geven)

Maar in het kort gezegd… ik maak kunst.

Continue reading “Initiatie”